به گزارش دفتر روابط عمومي و آموزش همگاني شركت آب و فاضلاب استان گيلان؛ عباس حسنی، معاون بهره برداری اين شركت، با تاكيد بر اهميت صيانت از منابع آب زيرزميني و ارائه خدمات پايدار به مشتركين، اظهار داشت: تامين آب شرب سالم، بهداشتي و مستمر براي روستاها، يكي از اولويتهاي خطير و استراتژيك ماست. در همين راستا، عمليات تخصصي لايروبي، بهسازي و مهندسي مجدد منصوبات سرچاهي يك حلقه چاه آب شرب در منطقه آقا سيد شريف شهرستان رشت با موفقيت كامل به اجرا درآمد.
حسنی در تشريح ابعاد فني و علمي اين پروژه افزود: با گذشت زمان، چاههاي آب دچار افت راندمان، گرفتگي مجاري و رسوبگذاري ميشوند؛ تيمهاي عملياتي و مهندسي با استفاده از روش تخصصي و كارآمد ايرليفت (Airlift) نسبت به لايروبي دقيق و سپس مهندسي مجدد و استانداردسازي منصوبات سرچاهي اين مجتمع اقدام كردند؛ نتيجه اين رويكرد علمي، افزايش توان آبدهي چاه از ۴.۲ ليتر بر ثانيه به ۷.۶ ليتر بر ثانيه بود كه نشاندهنده رشد تقريبي ۸۱ درصدي (معادل ۳.۴ ليتر بر ثانيه) در ظرفيت استحصال آب است.
معاون بهره برداری آبفاي گيلان با اشاره به اينكه رويكرد علمي در مديريت منابع آب، مزاياي چندوجهي به همراه دارد، دستاوردهاي اين پروژه را در سه محور كليدي دستهبندي كرد: ارتقاي بهداشت و سلامت عمومي: لايروبي اصولي باعث حذف ذرات معلق، رسوبات و ناخالصيهاي انباشته شده در جدار چاه ميشود؛ اين امر مستقيماً به ارتقاي كيفي آب شرب خروجي انجاميده و ضامن حفظ سلامت و بهداشت جامعه روستايي است.
وي محور دوم را پايداري شبكه و تابآوري در برابر تنشهاي آبي عنوان كرد و افزود: افزايش ظرفيت آبدهي، حاشيه امنيت تامين آب را در زمانهاي اوج مصرف بالا برده و از افت فشار يا قطعي آب در مناطق تحت پوشش جلوگيري ميكند.
همچنين معاون بهره برداری آبفاي گيلان محور سوم را مديريت سبز و بهرهوري اقتصادي ذكر و گفت: بهينهسازي منصوبات سرچاهي و رفع گرفتگيها، موجب كاهش چشمگير فشار بر الكتروپمپها ميشود؛ اين امر نه تنها استهلاك تاسيسات و هزينههاي تعمير و نگهداري را به حداقل ميرساند، بلكه با كاهش مصرف انرژي، همسو با سياستهاي اقتصاد مقاومتي و مديريت سبز است.
حسنی در پايان خاطرنشان كرد: شركت آب و فاضلاب گيلان مصمم است تا با عبور از روشهاي سنتي و پيادهسازي متدهاي نوين مهندسي، ضمن حفاظت از سفرههاي آب زيرزميني، رفاه و آرامش را براي مردم شريف استان به ارمغان بياورد؛ اين پروژه نمونهاي بارز از تبديل دانش مهندسي به ارزش افزوده براي جامعه است.
